मन गोकुळ हे

 आजच्या लोकमत च्या अध्यात्मिक सदरातील माझा सहभाग.

.

वनभोजन

.

कृष्णाचे रूप मनोहर, त्याच्या लीला ही अति मनोहर...! गोकुळातील सर्वांचा अतिप्रिय कृष्ण आपल्या सवंगड्यांसोबत गाई चरायला वनात घेऊन गेला..तिथे खेळ खेळले..नंतर सगळे जेवायला बसले . प्रत्येकाने आपापली शिदोरी काढली. भोजनपात्रे तर झाडांच्या पानांची, सालींची तयार केली होती. कृष्णमय झालेली सर्व मंडळी..कृष्णाच्या भोवती रिंगण करून जेवायला बसली..कृष्णही प्रत्येकाला घास देत आहे...किती सुंदर दृश्य...!

.

.

मनमोहन तो, मधुसूदन तो, मधुभाषक तो, म्हणतो सकला,

.

"यमुनातट हा, रमणीय अहा , मऊ वाळुत या, इकडेच चला |

.

फुलली कमळे, जळ निर्मळ हे, घनदाट किती , तरू ते इथले,

.

गगनात थवे, खग सुंदर हे , वन गंधित हे, मनही रमले |

.

.

जल प्राशुनिया, मग गोधन हे, चरतील तिथे हिरव्या कुरणी,

.

अन आपणही, करु भोजन ते , जवळीच इथे अति रम्य वनी |

.

रवि ही अगदी वर येत, असे अन लागतसे मग भूक किती "

.

मुरलीधर तो, हसुनी वदतो, मग गोप हसून च 'हो' म्हणती |

.

.

घनश्याम मध्ये , अवती भवती , बहुमंडल ते सगळे करती,

.

मनमोहन तो नजरेत हवा, बसती म्हणुनी हरिसन्मुख ती |

.

अरविंदच सुंदर ते फुलले , नलिनी दल ते जणु गोप गमे ,

.

मुरलीधर शोभत कोशच तो, वन सर्व च ते खुलते, डुलते |

.

व्रजबालक ते ,मग हर्षभरे, चव दाखवती प्रिय त्या हरिसी,

.

मग देत स्वभोजन, ते इतरा, अन खात स्वतः अति हर्षित ती |

.

भरवी मनमोहन घास तयां , हरिरूपच ते मग गोप किती ,

वनभोजन हे अतिदिव्य असे, मग देवच विस्मय ते करती |

.

कटीवस्त्रामध्ये वेणु आणिक , वाम कक्षी ते शिंग नी वेत्र

मोरपिसांचा मुकुट मस्तकी, कमळासम ते मोहक नेत्र,

.

गोपबालकां प्रेमे देण्या, दहीभाताचा घास करतळी ,

हृदयी माझ्या अखंड राहो, मुरलीधराची मूर्त सावळी |

.

.

सौ. शैलजा भा. शेवडे

.