माझ्या कविता

का कसे अचानक, आभाळ क्रंदते,

काळजात कळ उठते,, सैरभैरते ।
.

हळवे चितारते, खोडून टाकते,
अश्रुंचे संजीवक, रान माजते ।
.

वैरीण ती वीज कशी, नाच नाचते,
नकळतच मीही कशी, चाल बदलते ।
.

थेंब थेंब पावसात, गीत पेरते,
दुःख कुण्या राणीचे, मुक्त माळते ।
.

का पुन्हा रिंगणात, घुमता हासते,
बंडाचे झेंडे का, हळुच लपविते ।
.
.

(सौ. शैलजा शेवडे)