मन पाखरू पाखरू

मन पाखरू पाखरू, घेई अनोळखी तान

रामप्रहरात आले, नकळत आत्मभान |
.

जणु बहरला चाफा, गंधाळला अणुरेणू,

मन कालिंदी कालिंदी, कान्हा वाजवितो वेणू ।
.

काही गवसले वाटे, शब्दातीत नादमय,

मन आनंद आनंद, सारे जग कृष्णमय ।
.

कुठे आहे दूरपणा, जाणवतो त्याचा श्वास,

मन चपळ चपळ , करे आगळा प्रवास ।
.

नाही वेगळेपणा तो, तुझे माझे काही नाही,

मन आभाळ आभाळ, सामावले सारे काही ।
.
.

(सौ. शैलजा शेवडे)