नका घेऊ हो नाव मुळी त्या मायावी कृष्णाचे ।

नका ऐकू हो, नाव सुध्दा त्या, मायावी कृष्णाचे,
असा लावतो नाद, की नुरते स्मरणही संसाराचे ।

एकवार जुळता नाते,  त्या कमललोचनाशी,
तोच आप्त, सखा वाटतो, फिकी नाती इतरांशी ।

अर्थ बदलती, हव्यासाचे, उर्मी जगण्याची तीही,
श्यामसुंदरावाचून  गमे सुख, अन्य कुठेही नाही ।

प्रपंचातून बने विरक्त, तोडी मायापाश,
कृष्ण जल, भूमी कृष्ण, कृष्णच ते आकाश ।

कृष्ण कथा, ते एकच गाणे, वेड तेच जीवाचे
नका घेऊ हो नाव मुळी त्या मायावी कृष्णाचे ।

( सौ. शैलजा शेवडे)