जरा मोकळे रे मला होऊ दे,

जरा थांबवी रे तुझे पाहणे हे,
जरा मोकळे रे मला होऊ दे,
नको वेध घेऊ उगा तू मनाचा,
जरा मोकळे रे मला गाऊ दे ।
जरी हा मुखवटा, तरी सौख्यदायी,
असे हासणे अन, जना हासविणे,
नको कींव माझी अशी दाखवू रे,
माझ्याच मस्तीत पुढे जाऊ दे ।
लिहू दे कविता मला मुक्त माझी,
नको डोकवू गूढ असतील शब्द,
कधी हासू अन कधी आसवे ती,
मोकळ्या भावनात मला न्हाऊ दे ।
रेखाटू दे कागदावरी चित्र आज,
नको लावू त्याचा संदर्भ काही,
असू दे जरा गुंतलेल्याच रेषा,
उगा हरवूनी मला जाऊ दे ।
जरी तू प्राणाहूनी प्रिय आहे,
तरी कॊडलेला असा श्वास आहे,
जरा दूर हो रे, रागवू नको रे,
अलिप्त माझी मला पाहू दे ।
(सौ. शैलजा शेवडे)